Słowo na 6 stycznia 2026 roku
Uroczystość Objawienia Pańskiego
(Iz 60,1-6; Ps 72(71), 1b-2.7-8.10-11.12-13; Ef 3,2-3a.5-6; Mt 2,1-12)
Bóg objawia się człowiekowi. Daje mu swoje obietnice dotyczące Zbawienia.
Mędrcom pozwala się poznać i objawia się jako: Bóg, Mesjasz, Król i człowiek.
C†M†B†2026
C†M†B – symbol wypisywany z okazji uroczystości Objawienia Pańskiego, który pojawia się na drzwiach mieszkań.
Oznacza błogosławieństwo dla domu i jego ochronę przed złem.
Święto Objawienia Pańskiego jest nazywane Epifanią czyli Objawieniem się Boga człowiekowi.
Epifania związana była z trzema wydarzeniami: chrztem – po łacinie „Baptesimus”,
weselem w Kanie Galilejskiej – „Matrimonium” i z pokłonem mędrców – co oddano wyrazem „Cogito” – poznaję.
Identyczne litery: C, M i B rozpoczynały również inne wyrażenia:
„Christus Multorum Benefactor” – Chrystus wielu (osobom) dobroczyńcą
oraz „Christus Mansionem Benedicat” – Chrystus mieszkania błogosławi.
Ten ostatni aspekt towarzyszy zwyczajowi pisania kredą na drzwiach naszych domów.
Jest to prośba o Boże błogosławieństwo dla naszego domu.
To do tych liter w średniowieczu dopasowano imiona mędrców.
Pomiędzy literami stawiamy znak krzyża jako symbolu Chrystusa (nie jest to znak plus).
W zwyczaju tym można również dopatrywać się analogii i kontynuacji tradycji ze Starego Testamentu (Wj 12,1n),
gdzie nakazano znaczyć domy krwią baranka, aby uniknąć potępienia i kary Bożej.
Prorok Izajasz opisuje przyszłą chwałę wybawionej Jerozolimy.
Jego wizja zawiera obraz nowej Jerozolimy opromienionej Bożym światłem i chwałą.
Ci wszyscy, którzy ją wcześniej poniżali, oddadzą jej pokłon.
Prorok przedstawia ją jako religijne centrum świata i miejsce spotkań wszystkich narodów.
Do Jerozolimy będą pielgrzymować narody, by złożyć dary i hołd Bogu.
Izajasz zapowiada odwiedzanie Jerozolimy przez karawany kupieckie, które będą przywoziły cenne dary.
Obrazy te przypominają wizytę królowej Saby u króla Salomona.
Te pielgrzymki będą miały religijny charakter: głoszenie radosnej nowiny o chwale prawdziwego Boga
i nawrócenie obcych ludów.
Ukazuje przyszłość Jerozolimy czasów mesjańskich, kiedy miasto zostanie przemienione obecnością Boga.
Skutkiem tego będzie spełnienie wszystkich wcześniejszych zapowiedzi pomyślności dla Jerozolimy.
Jest to psalm królewski, ułożony z okazji koronacji króla, dla przypomnienia mu wielkich obowiązków praworządności.
Dobry król i dobrobyt narodu były zawsze ściśle ze sobą związane.
Koronacja młodego króla uważano za dzieło samego Boga.
Poddani należeli równocześnie do królestwa Bożego na świecie.
Z tego przeświadczenia rodziła się prośba o błogosławieństwo dla młodego władcy,
szczególnie w tym, co dotyczyło poddanych w kwestii sprawiedliwości i pokoju.
Mówiąc o „pokoju”, miało się na myśli coś więcej aniżeli brak wojny,
mianowicie dobrobyt i szczęście całego królestwa.
„Sprawiedliwość” była także pojmowana w szerszym zakresie,
gdyż obejmowała rzetelność i uczciwość w sprawowaniu rządów.
Rządy króla oznaczają tu rządy Boże na świecie, których warunkiem jest obrona uciśnionych.
Wewnętrzna łączność króla z Bogiem sprowadza na kraj błogosławieństwo.
Psalm jest też zachętą do modlitwy za rządzących.
Paweł, podobnie jak inni apostołowie, najpierw głosi Ewangelię wśród Żydów.
Ostatecznie posłuszny wezwaniu Pana udał się do takich miejsc,
gdzie jeszcze nikt nie znał Jezusa Chrystusa.
Misję ewangelizacyjną Paweł postrzega jako łaskę od Boga.
Apostoł ma świadomość, że zbawienie nie jest zarezerwowane dla Żydów,
ale jest dostępne dla każdego, kto z wiarą przyjmuje Jezusa jako Pana i Zbawiciela.
Uczestnictwo pogan w zbawieniu przejawia się przez złączenie ich w Ciało Chrystusa – Kościół
i udział w obietnicach Jezusa zawartych w Ewangelii.
Mateusz opisuje reakcję różnych ludzi na wiadomość o narodzeniu Jezusa Chrystusa.
Mędrcy ze Wschodu zdecydowali się na długą i niebezpieczną podróż,
by zobaczyć nowo narodzonego Króla.
Pojawienie się gwiazdy uznali za znak narodzenia króla żydowskiego.
Złożyli dary: złoto, kadzidło i mirrę.
Złoto wyrażało godność Króla, kadzidło – Boskość Jezusa,
a mirra była zapowiedzią Jego męki.
Hołd mędrców jest aktem wiary świata pogańskiego,
który uznaje Jezusa za swojego Króla.
Interwencja Boga krzyżuje plany Heroda,
a mędrcy inną drogą wracają do swojego kraju.
Czytając ten opis w Uroczystość Objawienia Pańskiego
wyrażamy Bogu wdzięczność za powszechność zbawienia.