Słowo na niedzielę 18 stycznia 2026 roku

II Niedziela Zwykła

(Iz 49,3.5-6; Ps 40(39),2ab i 4ab.7-8a.8b-10; 1 Kor 1,1-3; J 1,29-34)

Sługa Boży- Mesjasz- jest światłością dla pogan, aby zbawienie dotarło aż do krańców ziemi.
Paweł jest apostołem Jezusa Chrystusa.
Duch Święty spoczął na Jezusie- Synu Bożym.
Jezus przyszedł, aby pełnić wolę Bożą.

Izrael został wezwany, aby być sługą Pana i objawiać Jego chwałę.
Przez świadectwo życia zgodnego z Bożą nauką, naród wybrany miał ukazywać światu mądrość Bożego Prawa.
Izrael nie okazał się jednak wystarczająco wierny.
Bóg powołuje więc i posyła innego sługę, który otrzymuje misję pojednania z Nim zagubionego ludu
oraz zaniesienia zbawienia całemu światu.
Ten sługa odnowi dzieło Mojżesza, przez którego Bóg wprowadził Izraela do Ziemi Obiecanej
i rozdzielił między plemiona ziemię pogan.
Powołanie Sługi ma na celu przede wszystkim wsławienie Boga, objawienie i powiększenie Jego chwały.
Pierwszym zadaniem Sługi jest praca nad Izraelem.
Chodzi o jego powrót w znaczeniu dosłownym, o scalenie i zjednoczenie narodu
i sprowadzenie rozproszonych z odległych krain.
Oprócz tego chodziło też o duchowy powrót narodu do Boga, jego nawrócenia-
przyprowadzenie do Boga, skupienie wokół Boga.
Sługa zgromadzi najpierw ocalałą Resztę i „rozproszone owce Izraela”,
które schodzić się będą ze wszystkich stron świata.
Sługą Boga jest Mesjasz.

Psalm 40 jest złożony z dwóch części: hymnu i lamentacji.
Pierwsza część Psalmu jest pieśnią dziękczynną za ocalenie.
Autor opowiada historię wyratowania go od dna zagłady „brudu i błota”,
pod czym kryje się pojęcie Podziemia.
Widocznie psalmista był ciężko chory i spodziewał się śmierci,
ale Bóg wyratował go, aby stąpał po twardym gruncie.
„Opoka” (skała) jest symbolem pomocy Bożej,
konsekwencją jest stwierdzenie: „me kroki umocnił”.
Owocem działania Bożego jest „nowa pieśń”, jako hymn dziękczynny za ocalenie.
Działanie Boże miało tak doniosłe znaczenie dla wszystkich wiernych,
że autor był w stanie pobudzić wielu do ufności w Panu.
W kolejnych wersetach psalmista omawia sprawę posłuszeństwa Bogu.
Autor nie potępia kultu zewnętrznego, a raczej uznaje jego zbędność.
Według psalmisty do odpuszczenia grzechów potrzebna jest skrucha.
Bóg nie zadowoli się materialną ofiarą.
Ofiarą miłą Bogu jest ofiara serca.

„Apostoł” to tytuł, który Paweł często sobie przypisuje.
Oznacza on wysłannika i reprezentanta Chrystusa.
Apostolat jest rezultatem wyboru i powołania przez Boga.
Paweł nazywa wierzących uświęconych w Jezusie Chrystusie i powołanych do świętości.
W Nowym Testamencie świętym ludem Bożym są wszyscy wierzący w Chrystusa,
zarówno Izraelici, jak i poganie.
Kościół jest częścią wielkiej wspólnoty należącej do Pana.
Tytuł „Pan” odnosi się do Boskiej godności Chrystusa.
Paweł życzy wspólnocie Bożej łaski i pokoju.

Jan Chrzciciel składa świadectwo: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata”.
Baranek składany w ofierze był znakiem pojednania z Bogiem.
Bóg ofiarował światu swojego Syna jako Baranka.
Duch Święty spoczął na Jezusie.
Mesjasz objawia się jako prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek.
Jan daje świadectwo wobec wszystkich:
„Ja to widzę i oświadczam: On jest Synem Boga”.